



Niewiele jest seriali, które zawsze oglądam z przyjemnością, ostatnio do nich nich dołączył Dr House.2009-10-07 23:00:14
Przyjaźń to niezwykle trudna relacja, ciężka do wytłumaczenia i opanowania relacja między ludzka. Zdobycie czyjejś przyjaźni jest trudne, ale przyjaźń nie jest dana raz na zawsze, trzeba ją podtrzymywać i zarówno wnosić coś do tej relacji, ale i w odpowiednich ilościach brać. Najważniejsze jest by w relacji byłą równowaga między braniem a dawaniem. Przyjaźń opiera się również na zaufaniu i uczciwości wobec przyjaciela. Notatki o skandalu opowiadają o toksycznej przyjaźni między dwiema nauczycielkami. Barbara Covett jest nauczycielką historii z wieloletnim doświadczeniem, na pierwszy rzut oka dość, smutną i samotną. W szkole zostaje zatrudniona Sheba, nowa, młoda nauczycielka sztuki. Po kilku dniach Barbara pomaga Shebie zakończyć bijatykę między uczniami. Od tego momentu Sheba czując jej wdzięczność i chcąc się nauczyć jak zyskać szacunek wśród uczniów. Ich znajomość przeradza się w przyjaźń, aż do momentu gdy Barbara dowiaduje się o romansie Sheby z jednym z uczniów. Od tego momentu Barbara ma haka na Sheby i zaczyna tym rozgrywać, by przywiązać ją do siebie, ich przyjaźń zaczyna się przeradzać w jednostronne przywiązanie.
Problemu toksycznej przyjaźni jest głównym tematem zbudowanym na tle problemu stosunku uczniów do nauczycieli. Widać, za znacznie się różni stosunek uczniów, szczególnie chłopców, do młodej, atrakcyjnej nauczycielki, a do starszej, doświadczonej nauczycielki. W filmie została postawiona dość jasna diagnoza, skuteczny nauczyciel, który chce być szanowany musi być nie lubiany. Atrakcyjnej nauczycielce trudno będzie wzbudzić szacunek, bo dla nastoletnich chłopców, to będzie obiekt pożądania, który chcą zdobyć, ale tylko jeden może go zdobyć, a reszta z zazdrości nie będzie jej szanować.
Film ten to przede wszystkim dwie znakomite kreacje aktorskie Judi Dentch i Kate Blanchet, obie bardzo dobrze wcieliły się w grane przez siebie postaci. Z przyjemnością ogląda się atrakcyjną, wyzwoloną, młoda artystkę graną przez Kate, jak i dojrzałą doświadczoną i samotną nauczycielkę graną przez Judi Dench.
To co zwróciło moją uwagę, to muzyka. Autorem jej jest Peter Glass, już po kilku minutach słuchania jej od razu przyszedł na myśl mi film Godziny. Tam również autorem muzyki jest Glass i to słychać, wręcz wydaje mi się, że do tego filmu wykorzystano tę samą muzykę co w Godzinach, główny motyw jest identyczny. Z jednej strony dobrze to świadczy o artyście, że ma swój rozpoznawalny styl, a z drugiej strony brak oryginalności świadczy o wypaleniu artystycznym. By dokładnie ocenić podobieństwo tej muzyki by trzeba było przesłuchać obydwa soudtracki, ale niewątpliwie znajdzie się wiele podobieństw.
Film ten to spokojna opowieść, którą się ogląda z zainteresowaniem, pokazująca, że przyjaciel może być gorszy od wroga, bo przed wrogiem chowamy nasze wady, a przyjaciel zna je wszystkie.






















